boutmuet (flickr)

Łódź jest miastem, które może zainteresować turystów na różne sposoby. Wiele obiektów do zwiedzania znajdą tutaj osoby lubiące zarówno historię, sztukę, literaturę, architekturę, zwierzęta i rozrywkę. Nawet fani filmu mogą tu na własne oczy zobaczyć plenery wykorzystane w filmie Agnieszki Holland pt. „W ciemności”. Mimo iż wiele lat Łódź słynęła tylko z manufaktur, dziś otwiera się głównie dla turystów.

Łódź – położenie i historia

Łódź położona jest w środkowej Polsce, na Wzniesieniach Łódzkich, nad rzeką Ner. Stanowi ośrodek kulturalny i akademicki ( na jego terenie istnieje 6 państwowych uczelni, w tym słynna łódzka „fimówka”). Zajmuje trzecią pozycję w rankingu najbardziej zaludnionego miasta w Polsce i czwartą pod względem wielkości (293,25 km²).

Trenchfoot (flickr)

Łódź na przestrzeni kolejnych wieków była nazywana „rolniczą” i „przemysłową” (od 1823 roku). Powstawały tu fabryki, dzięki którym miasto stało się mekką dla wielu robotników z całego kraju (XIX-XX w.). W czasie okupacji hitlerowskiej Łódź stała się terenem tragicznych losów milionów Żydów. Utworzono tu wówczas getto dla Żydów i obóz dla Cyganów. Do dziś można zobaczyć liczne pamiątki po wydarzeniach tej jednej z najtragiczniejszych kart historii miasta. Po 1945 roku Łódź stała się dużym ośrodkiem naukowym, kulturalnym i akademickim.

Atrakcje, zabytki i ciekawe miejsca w Łodzi

Łódź to miasto, w którym na każdym kroku można znaleźć wyjątkowe zabytki przesycone historią Polski. Klimat dawnych czasów najlepiej czuje się na przechadzce po rynku Starego Miasta. Warto wybrać się także na spacer po słynnej ulicy Piotrowskiej (będącej jednym z najdłuższych deptaków w Europie), przy której umiejscowione są takie perełki architektoniczne jak:

• eklektyczne i modernistyczne kamienice z XIX i XX w.,

• biurowiec Siemensa,

• dawna Biała Fabryka Geyera,

• dworek Ludwika Geyera,

• neogotycka archikatedra św. Stanisława Kostki,

• Esplanada (czyli Dawny Dom Handlowy Hugo Smechela i Juliana Rosnera),

• neorenesansowy pałac braci Steinertów,

• Fabryka Markusa Silbersteina

boutmuet (flickr)

Łódź to także miasto, w którym można obejrzeć wiele budowli sakralnych, np. zespół kaplic drewnianych na ul. Wycieczkowej, barokowy klasztor oo. Franciszkanów na ul. Okólnej, neobizantyjską cerkiew Archikatedralną św. Aleksandra Newskiego.

Jest to także miasto zawierające liczne przykłady architektury rezydencjonalnej. Przy ulicy Ogrodowej umiejscowiony jest piękny, neobarokowy pałac Izraela Poznańskiego, przy ul. Gdańskiej – secesyjny pałacyk Elektrowni Łódzkiej, przy ul. Piotrowskiej- kamienica „Solidarności”, zaś na ulicy Sterlinga można podziwiać secesyjną willę Jakuba Kestenberga. Ciekawym obiektem jest również klasycystyczny ratusz miejski. Nie wolno pominąć na drodze swojej wędrówki domu z lat młodości jednego z najwybitniejszych polskich poetów – Juliana Tuwima. Położony jest on przy al. Kościuszki (dawniej ul. Spacerowa).

x-oph (flickr)

Bardziej współczesną i uniwersalną atrakcją Łodzi jest zoo. Zarówno dorośli, jak i dzieci będą się tu dobrze bawić, obserwując niedostępne dla nas na co dzień zwierzęta. Są tu m.in. żyrafy, słonie, żubry, lwy, tygrysy, pawiany, żółwie wodne, bizony, antylopy, ptaki drapieżne, południowoamerykańskie żaby, serwale i zebry. Łódzkie zoo znajduje się przy zbiegu ulic Krzemienieckiej i Konstantynowskiej. Powstało ono w 1938 roku na ostatnim skrawku dawnej Puszczy Łódzkiej.

Dla tych co lubią wodę poleca się udanie do tutejszego, największego w Polsce aquaparku „Fala”. Można także udać się do łódzkiego Ogrodu Botanicznego położonego przy ul. Krzemienieckiej. Na jego powierzchni liczącej 64 ha rosną gatunki flory rodzimej i liczne rośliny obcego pochodzenia. Natomiast w najstarszym parku miejskim w Łodzi o nazwie „Źródliska” przy ul. Piłsudskiego znajduje się Palmiarnia Łódzka. Jest ona spadkobierczynią kolekcji roślin, głównie palm, z oranżerii fabrykantów i carskich urzędników. Przy ulicy Karskiego w Łodzi mieści się Centrum Manufaktura, czyli największy obiekt handlowo-usługowo-rozrywkowy w Polsce oraz Europie. Turyści chętnie odwiedzają również słynny łódzki Las Łagiewnicki. Jest to las miejski, położony na powierzchni 1205,45 ha. Posiada on wydzielony fragment mający status rezerwatu, ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy Arturówek oraz szlaki dla turystów.

Dla fanów literatury polskiej nie lada gratką jest uliczna Galeria Wielkich Łodzian ze znaną Ławeczką Tuwima przy ul. Piotrowskiej.

x-oph (flickr)

Zwiedzając Łódź, warto przyjść także na największy na naszym kontynencie Cmentarz Żydowski. Ta łódzka nekropolia żydowska rozciąga się na 42 ha i mieści ponad 200 tys. pochówków. Na terenie cmentarza umiejscowiona jest także największa na świecie żydowska budowla cmentarna- Mauzoleum Izraela Poznańskiego.

W Łodzi przez wiele lat funkcjonował największy w Polsce pałac fabrykancki. Wybudowano go na przełomie XIX i XX wieku. Obecnie budynek wykorzystywany jest jako siedziba Muzeum Historii.

Nie lada gratką dla wszystkich zakupoholiczek będzie z pewnością najdłuższy w Europie trakt handlowy (ma ok. 4 km).

W Łodzi znajduje się także największe polskie graffiti. Umieszczone jest ono na ścianie o powierzchni ponad 900 m² przy ul. Piotrkowskiej 152. Zapis o jego rekordowych wymiarach został uwieczniony w Księdze Rekordów Guinnessa.

Dla tych, którzy lubią być rozpieszczani i robić coś niezwykłego miasto proponuje przejażdżkę po ul. Piotrowskiej niecodziennym środkiem transportu – rikszą lub trambusem. Rozrywka ta jest osobliwością dostępną tylko w Łodzi.

Warto również wspomnieć o tym, że łodzianie umieją się świetnie bawić. Na głównej ulicy miasta zlokalizowanych jest ponad 100 pubów, klubów i różnego rodzaju restauracji. Łódź stanowi w Polsce miejsce o największym stężeniu tego rodzaju lokali, więc jeżeli mamy ochotę na niekontrolowaną zabawę z pewnością Łódź będzie dobrym kierunkiem.

x-oph (flickr)

W Łodzi znajduje się ponad 30 parków. Pełnią one wiele niezwykle ważnych funkcji ekologicznych oraz społecznych. Największe z nich to park Poniatowskiego, Piłsudskiego, 3 Maja, Źródliska i Mickiewicza. Są one nieocenionym elementem struktury Łodzi. Stanowią osobliwe zabytki kultury, a wiele z nich pamięta nawet XIX wiek.

Po Łodzi najlepiej jest się poruszać własnym samochodem. Nie będzie to jednak takie łatwe, głównie ze względu na korki. Najlepiej by było zaopatrzyć się także w GPS oraz dobrą mapę tego miasta. Jeśli chodzi o komunikację miejską w Łodzi, to mamy do wyboru autobusy i tramwaje, które dowiozą nas w każde wybrane przez nas miejsce. Po ulicy Piotrowskiej możemy poruszać się natomiast za pomocą rikszy lub trambusu. 6 km od centrum miasta znajduje się Międzynarodowy Port Lotniczy Łódź im. Władysława Reymonta.

Łódź jest miastem, w którym kwitnie nocne życie. Nie brakuje tu bowiem dyskotek, restauracji czy klubów. Jest to także miejsce dla fanów zabytków i zwiedzania architektonicznych perełek, głównie z XIX i XX wieku. Dla najmłodszych fantastyczną ofertą jest ogród zoologiczny lub największy w naszym kraju aquapark. Natomiast paniom lubiącym wielogodzinne zakupy najbardziej odpowiednim miejscem w Łodzi będzie Centrum Manufaktura. Warto najpierw zaplanować sobie wycieczkę po tym mieście, ponieważ ma ono wiele atrakcji do zaoferowania tym, którzy do niego przybędą.

hsivonen (flickr)

Warszawa piastuje godność stolicy już od ponad czterech stuleci. To największe i najbardziej zaludnione miasto w Polsce, a także centrum wydarzeń gospodarczych, politycznych i kulturalnych. Stolica naszego kraju jest tętniącą życiem metropolią i jednocześnie miastem o niepowtarzalnej historii.

Warszawa leży we wschodniej części Polski, na Mazowszu i Nizinie Środkowomazowieckiej, nad rzeką Wisłą. Mieszczą się w niej siedziby m.in. Prezydenta RP, parlamentu, Rady Ministrów. Jest to jedyna w Europie stolica, która leży w bezpośrednim sąsiedztwie parku narodowego. Symbolem Warszawy jest widniejąca w jej herbie Syrenka.

RRrodrigo (flickr)

Archeolodzy ustalili, że historia Warszawy jako grodu rozpoczęła się w XIII wieku. Nieco później stała się ona stolicą Mazowsza. Po pożarze rezydencji królewskiej na Wawelu król Zygmunt III Waza przeniósł dwór oraz najważniejsze urzędy do warszawskiego zamku. Wiek XVI był momentem okrzyknięcia Warszawy stolicą Polski.

Podczas panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego powstały m.in. Łazienki Królewskie i Teatr Narodowy. Przez kolejne lata Warszawa pozostawała centrum życia narodowego. W 1830 r doszło tu do powstania listopadowego. Wybudowano wówczas Cytadelę Warszawską, pełniącą funkcję twierdzy oraz więzienia dla patriotów polskich.

Ava Weintraub Photography (flickr)

Pod koniec XIX i na początku XX wieku miasto to stanowiło ważny ośrodek przemysłu z setkami fabryk i zakładów produkcyjnych. W 1920 roku doszło do decydującej bitwy warszawskiej podczas wojny polsko-bolszewickiej (Cud nad Wisłą).

W czasie II wojny światowej Warszawa była głównym ośrodkiem ruchu oporu, a także centrum konspiracyjnego życia kulturalnego i naukowego. W 1943 roku doszło tu do wybuchu powstania w getcie, podczas którego Niemcy symbolicznie wysadzili w powietrze Wielką Synagogę. Rok później wybuchło Powstanie Warszawskie. Zginęło w nim ok. 200 tys. mieszkańców Warszawy, zaś 84% zabudowy miasta zostało zniszczone.

Po 1945 roku odbywała się odbudowa Warszawy pod hasłem „Cały naród buduje swoja stolicę”. W 1955 roku utworzono Pałac Kultury i Nauki. W latach 1972-75 wybudowano warszawski Dworzec Centralny. Pięć lat potem warszawską Starówkę wpisano na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Na rok 2012 zapowiedziane są Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej EURO 2012, które będą się odbywać m.in. w Warszawie.

Ryarwood (flickr)

Będąc w Warszawie ma się do czynienia z miejscami przesiąkniętymi historią tego miasta. Jednym z nich jest Stare Miasto. To tutaj można odpocząć od wielkomiejskiego gwaru, napawając się nastrojowymi zaułkami i skwerami. Najlepiej jest zwiedzać tę część Warszawy latem, ponieważ dwa ulokowane w tym miejscu historyczne place – Rynek Starego i Rynek Nowego Miasta stają się wówczas sceną dla występów muzycznych oraz teatralnych, a także galerią pod gołym niebem. Warszawskie Stare Miasto to historyczne centrum i najstarsza część miasta. Zostało założone w XIII wieku jako gród książęcy i osada otoczona murami. Niestety podczas II wojny światowej zniszczone w 90%. Po dokonaniu doskonałej odbudowy zostało ono wpisane w 1980 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na Starym Mieście znajduje się wiele zabytków oraz architektonicznych perełek. Są nimi m.in.:

• XV-wieczna niegdysiejsza rezydencją książąt mazowieckich, czyli zamek królewski, wewnątrz którego znajdują się m.in. dwa oryginalne obrazy Rembrandta
• kolumna króla Zygmunta III Wazy; barokowy kościół św. Marcina przy ul. Piwnej
• pomnik Warszawskiej Syrenki
• pomnik Małego Powstańca
• pozostałości murów obronnych Warszawy z 1548 r., czyli Barbakan

hsivonen (flickr)

Idąc dalej, dotrzemy do Nowego Miasta, które założono pod koniec XIV wieku. Większość barokowych i klasycystycznych kamienic wokół Rynku na Nowym Mieście to powojenna odbudowa, gdyż zostały one zniszczone podczas powstania warszawskiego (1944 r.). Zwiedzając tę część stolicy, warto zobaczyć:

• pierwszy, drewniany kościół z XIV wieku – Kościół św. Ducha
• późnobarokowy Pałac Sapiehów
• pierwotną rezydencję magnacką, czyli Kościół św. Kazimierza
• Muzeum Maria Skłodowska-Curie, które usytuowane jest w XVIII-wiecznej kamienicy mieszczańskiej przy ul. Freta

Następnym kierunkiem, w którym warto udać się w Warszawie jest ulica Długa. To tutaj można zobaczyć XVIII-wieczny Pałac Raczyńskich, Pałac pod Czterema Wiatrami i zbudowaną w 1642 roku Katedrę Polową Wojska Polskiego pw. NMP Królowej Polski. Natomiast na Placu Krasińskich usytuowany jest Pomnik Powstania Warszawskiego, Sąd Najwyższy Rzeczpospolitej Polskiej oraz barokowy Pałac Krasińskich.

Dalej, przy ulicy Miodowej, stoją m.in.:

• XVIII-wieczne Collegium Nobilium
• barokowo-klasycystyczny Pałac Borchów
• cerkiew greckokatolicka z XVIII wieku
• Pałac Branickich; barokowy Pałac Paca (Radziwiłłów)
• Pałac Młodziejowskich z XVII wieku

Następnym punktem dla każdego turysty zwiedzającego stolicę naszego kraju powinny być Muzeum Łazienki Królewskie. Jest XVIII-wieczny zespół Pałacowo-Ogrodowy, który obejmuje 76 ha parku oraz liczne obiekty zabytkowe (np. Ermitaż, Nowa i Stara Pomarańczarnia, Pałac Myślewicki, Koszary Kantonistów i Pałac na Wyspie). W sezonie letnim (w soboty i niedziele) odbywają się tu bezpłatne koncerty fortepianowe umiejscowione przy najsłynniejszym na świecie pomniku F. Chopina.

Nie wolno przegapić także jednego z najcenniejszych zabytków polskiego baroku, czyli Pałacu w Wilanowie, zbudowanego dla króla Jana III Sobieskiego. Bezpośrednią oprawą tego pięknego miejsca jest imponujący ogród.

Wzniesiony w latach 1952-1955 Pałac Kultury i Nauki jest chyba najbardziej charakterystyczną budowlą w Polsce i najwyższym budynkiem w Warszawie. Wybudowano go jako dar narodu radzieckiego dla narodu polskiego. Na 30. piętrze Pałacu umiejscowiony jest taras widokowy, z którego można podziwiać całą panoramę Warszawy.

hsivonen (flickr)

Dla tych, którzy interesują się historią ważnym punktem w ich wycieczce będą muzea: Powstania Warszawskiego i Narodowe. To drugie posiada jedną z największych kolekcji dzieł sztuki w Polsce (blisko milion obiektów malarstwa, numizmatów, rzeźby, grafik, rysunków i przedmiotów sztuki użytkowej). Warto również odwiedzić jedną z najstarszych i najpiękniejszych polskich nekropolii, czyli Cmentarz Powązkowski w Warszawie.

Warszawiacy uwielbiają się bawić, szczególnie w dzielnicy zwanej Pragą. To właśnie tu powstały modne kluby o niezwykle specyficznym klimacie. Tutejsze obiekty postindustrialne zamieniono w centra kultury, galerie, kina i puby. Całość warszawskiej Pragi zachowała jednak dawną zabudowę, więc spacerując po tej części stolicy odnajdziemy dawne latarnie i przedwojenne bruki. W północnej części Parku Praskiego umiejscowiona jest najbardziej odpowiednia dla młodszych turystów atrakcja. Znajduje się tu bowiem otwarte w 1928 roku ZOO. Na powierzchni 40 hektarów eksponowanych jest prawie 5000 zwierząt należących do 500 gatunków.

Warszawscy turyści mogą poruszać się pieszo po stolicy, mogą przemieszczać się metrem, autobusem, samochodem, tramwajem. Są tu także dostępne przez cały rok dorożki, a także dostępne latem omnibusy, piętrowe autobusy, kolejka staromiejska, turystyczna linia tramwajowa „T” czy skutery do wynajęcia. Dla chętnych organizuje się także rejsy po Wiśle np. statkiem ornitologicznym, tramwajem wodnym „Wars”, promem.

W stolicy znajduje się wiele galerii, aquaparków, centrów rozrywki, kin, zabytkowych kościołów, pałaców i muzeów. Warto tu spędzić kilka dni i poznać niepowtarzalną atmosferę tego miasta. Jego różnorodność i bogata oferta sprawiają, że każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Terytoria Wielkiej Brytanii

W skład Wielkiej Brytanii wchodzą:

• Anglia (Królestwo Anglii),
• Szkocja ze stolicą w Edynburgu (Królestwo Szkocji)
• Walia z miastem stołecznym Cardiff (Królestwo Walii)

k.babineaud (flickr)

Są jeszcze terytoria zależne, będące wspomnieniem potęgi kolonialnej Wielkiej Brytanii, a także prowincja Irlandia Północna ze stolicą o nazwie Belfast. Wyspy Guernsey, Jersey i Wyspa Man nie wchodzą w skład Zjednoczonego Królestwa (ang. United Kingdom), choć są od niego zależne. Łączna powierzchnia Wielkiej Brytanii wynosi 244,1 tys. km2. Stolicą kraju jest Londyn. Większymi miastami są: Birmingham, Glasgow, Manchester, Leeds i Liverpool. Język urzędowy to angielski. W Szkocji, Walii, i Irlandii Północnej zachowały się również pozostałości języka celtyckiego. Warto podkreślić, iż język walijski jest najstarszym językiem w Europie.

Historia Wielkiej Brytanii

Historia Wielkiej Brytanii sięga 9 tys. lat p. n. e. Pierwszą cywilizacją utworzoną na tych terenach była ta, którą reprezentowali Celtowie. Przybyli oni na wyspy w VII w. p.n.e., a następnie zasiedlili je w całości. Anglię, Walię i południową Szkocję podbili Rzymianie, po czym przekształcili je w rzymską kolonię. Rzymianie panowali na tych terenach od I do V wieku n.e. Pod koniec XII wieku Irlandię podporządkowano Anglii, następnie w XVI wieku także i Walię. Był to okres ekspansji terytorialnej Anglii. Od momentu przejęcia tronu przez Henryka VII Tudora w 1485 roku, po wojnie domowej zwanej Wojną Dwóch Róż, zaczęła panować dynastia Tudorów. W XVIII i XIX wieku władzę przejęła dynastia hanowerska. Lata największej świetności oraz najszybszego rozwoju Zjednoczone Królestwo zawdzięcza rządom królowej Wiktorii. W 1921 roku Irlandia podzieliła się na zależną od Wielkiej Brytanii Irlandię Północną i na Wolne Państwo Irlandii (Republika od 1936 roku). Brytyjskie kolonie i posiadłości były podstawą do utworzenia Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1931 roku, którą później przekształcono we Wspólnotę Narodów (w 1949r.). Po 1945 roku brytyjskie kolonie uzyskały niepodległość i nastąpił rozpad brytyjskiego imperium kolonialnego.

Wielka Brytania – geografia

Wyspy Brytyjskie położone są na szelfie europejskim. Od reszty Europy oddziela je Kanał La Manche. W ukształtowaniu powierzchni przeważają stare góry (kaledońskie, hercyńskie), faliste równiny oraz wyżyny. Klimat jest morski, zaś pogoda- zmienna. Sieć rzeczna jest dosyć gęsta, główna rzeka to Tamiza. W szacie roślinnej przeważają łąki i pastwiska. Występują tu także wrzosowiska i torfowiska.

Kultura i zwyczaje Wielkiej Brytanii

Brytyjczycy są bardzo przywiązani do swojej waluty. W ich kraju nadal płaci się funtami i mimo przynależności Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej euro nie ma tu szans. Największym nominałem jest 50 funtów, jednakże prawie się go nie używa i często się zdarza, że w sklepach może nie udać się nam zapłacić „pięćdziesiątką”.

law_keven (flickr)

Wielka Brytania znana jest przede wszystkim z zabytków Londynu, wielkiej klasy uniwersytetów (Oxford i Cambridge) i rodziny królewskiej. Stolica Wielkiej Brytanii to symbol najbardziej charakterystycznej dla kraju kultury i miejsce najważniejszych jego zabytków. Któż z nas nie kojarzy typowych londyńskich budek telefonicznych, piętrowych autobusów czy Big Bena? Wielka Brytania obfituje także w monumentalne zamki, świetnie zachowane klasztory, pałace i rezydencje arystokracji oraz niepowtarzalny Stonehenge, czyli liczące 5 tysięcy lat, najsłynniejsze prehistoryczne miejsce w Europie, będące wciąż nierozwikłaną zagadką. Kraj ten znany jest z pięknych ogrodów ze starymi drzewami i szerokimi alejami. Ich przykładem są Królewskie Ogrody Botaniczne w Kew.

Jim Linwood

Zjednoczone Królestwo łączy w sobie kulturę i obyczaje wielu narodowości. Największą odrębnością charakteryzuje się Szkocja. Cechą szczególną szkockiego społeczeństwa są charakterystyczne stroje ludowe, czyli kilty. Tylko w Szkocji można spotkać się z zawodem dudziarza czy grą zręcznościową polegającą na rzucie sosnowym pniem. Walię wyróżnia m.in. zachowanie w szkołach czystego języka walijskiego, festiwale pieśni i tańca regionalnego i charakterystyczne zamki. Irlandia natomiast jest kolebką muzyki i tańca, które są typowe dla tego regionu. Ponadto na tym terenie obowiązuje także język irlandzki.

Brytyjczycy kochają kluby oraz puby i to właśnie tam spędzają większość swoje wolnego czasu. Nawet popołudniową herbatę pija się częściej w kawiarniach niż we własnych domach. Specyficzne są również brytyjskie święta. Poza świętami związanymi z panowaniem rodziny królewskiej obchodzone są tu także święta na wesoło, jak np. Noc Guya Fawkesa – święto płodności, w Irlandii zaś bardzo ważny jest Dzień Świętego Patryka. Anglicy są konserwatywni i zdystansowani do obcych, natomiast Irlandczycy i Szkoci są bardzo otwarci oraz żywiołowi.

az1172

Udając się na Wyspy, należy przyzwyczaić się do tamtejszych obyczajów i norm. Brytyjczycy nie posiadają ani dowodów osobistych, ani konstytucji. W ich kraju obowiązuje ruch lewostronny. Większość umywalek oraz zlewów ma osobny kran do zimnej i ciepłej (a właściwie gorącej) wody. Herbatę podaje się wyłącznie z dodatkiem mleka. Godzina 17. ( tzw. “five o`clock”, czyli ang. “tea time”) jest czasem picia herbaty, ale tylko i wyłącznie dla najwyższych sfer. W Wielkiej Brytanii praktycznie nie używa się dzwonków przy drzwiach wejściowych. Najpopularniejsze są kołatki. Na Wyspach bardzo rzadko pada śnieg. Szczególnie łagodny klimat jest na wybrzeżu zwanym angielską riwierą.

Turystyka w Wielkiej Brytanii (co warto zobaczyć w Anglii)

Zjednoczone Królestwo jest idealnym miejscem na wypoczynek dla amatorów sportów. Są tu ustronne miejsca dla tych, którzy wolą samotne spacery czy przejażdżki rowerem. Dla bardziej wybrednych polecane są skałki czy zwiedzanie jaskiń. Nad morzem oraz na wielu jeziorach można uprawiać żeglarstwo bądź windsurfing (stolicą surfingu jest umiejscowione na południowym zachodzie Newquay). Wzdłuż wybrzeży Anglii nie brakuje pięknych plaż i zatok. Natomiast najpiękniejszymi terenami do uprawiania turystyki pieszej są granitowe wrzosowiska i malownicze wybrzeża Devonu, a także Kornwalii na południowym zachodzie lub też pogórze północnej Szkocji. Dużą popularnością cieszy także krajobrazowy teren Anglii Lake District. Na jego niewielkim obszarze znajduje się 16 dużych jezior, które okalają strome zbocza najwyższych gór w kraju. Uroku temu miejscu dodają piękne wodospady i wsie zbudowane z kamienia.

Sarah Kotlova (flickr)

Turyści udający się do Anglii najczęściej koncentrują się na stolicy kraju – Londynie. Rocznie odwiedza go 25 mln turystów. Stanowi jedno z największych miast Europy, a także światowe centrum kulturalne, gospodarcze i finansowe. W mieście tym można znaleźć zabytkowe obiekty oraz muzea wypełnione fascynującymi eksponatami w różnych dziedzin życia i historii. W Anglii mieszczą się także najsłynniejsze uniwersyteckie miasta świata, jedno z nich to Oxford. Podróż po Anglii to podróż przede wszystkim po historii: poczynając od Stonehenge, poprzez katedry Canterbury i Londynu, po kopuły futurystycznego projektu Eden w Kornwalii. Szkocja natomiast to kierunek, który powinni obrać ci, co uwielbiają otwarte przestrzenie, surowe pejzaże, wrzosowiska, lasy, jeziora, wzgórza, zamki i rybackie wioski.

Wielka Brytania przyciąga turystów nie tylko pięknym krajobrazem, lecz także miastami przesiąkniętymi historią, bardzo zadbanymi parkami narodowymi, ogrodami miejskimi i atlantyckimi plażami. Jest to kraj będący skarbnicą dzieł sztuki pochodzących ze wszystkich stuleci i kontynentów.

Balaji.B (flickr)

Londyn to jedno z ważniejszych światowych centrów biznesu, kultury i finansów. To właśnie tu mają swoje główne siedziby największe międzynarodowe banki i firmy. Londyn jest nie tylko stolicą Zjednoczonego Królestwa, ale także i największym miastem w Unii Europejskiej. To przepełnione różnymi kulturami miejsce zawiera w sobie nutę zarówno charakterystycznego, angielskiego flegmatyzmu, jak i szalonych zabaw do białego rana w tutejszych, słynnych nocnych klubach. Jest to jedno z najbardziej kosmopolitycznych miast w Europie.

Londyn położony jest nad Tamizą, blisko ujścia do Morza Północnego (64 km). Pod względem liczby mieszkańców (12, 3 mln osób) jest on jedną z największych aglomeracji miejskich świata. Ponadto stanowi trzecie co do wielkości (1572 km²) największe miasto Europy, zaraz po Moskwie i Stambule.

Historia Londynu

Historia Londynu zaczęła się w 43 r. n. e., kiedy stanowił on osadę i zarazem rzymską warownię na wzgórzach Cornhill i Ludgate Hill. W kolejnych latach stał się on jednym z najbogatszych miast imperium, głównie za sprawą handlu z krajami kontynentu europejskiego. W XIII wieku Londyn zaczął pełnić funkcję rzeczywistej stolicy kraju. Stało się tak głównie dzięki zbudowaniu Pałacu Westminsterskiego, czyli siedziby dworu królewskiego.

W 1666 roku w mieście doszło do wielkiego pożaru, który strawił ponad 13 tys. domów i niemal 90 kościołów (80% powierzchni Londynu). W XVIII w zburzono średniowieczne mury obronne, dzięki czemu doszło do rozrostu tej miejscowości. W tym czasie Londyn stał się największym miastem Europy. W 1863 roku królowa Wiktoria otworzyła pierwszą na świecie linię metra. 31 lat później otwarto także most Tower Bridge.

Dorron (flickr)

W pierwszej dekadzie XIX w. liczba mieszkańców Londynu przekroczyła milion osób. W 1908 roku odbyły się tu jedne z pierwszych nowożytnych igrzysk na świecie- Letnie Igrzyska Olimpijskie. W czasie wojny światowej przez liczne bombardowania ze strony Niemców miasto straciło dzielnicę portową i częściowo City (centrum Londynu). Po zakończeniu wojny dokonano przestrzennego rozwoju stolicy (m.in. wyeliminowano slumsy, wybudowano kilka miast-ogrodów np. Harlow czy Crawley), oczyszczono wody Tamizy i dążono do likwidacji tzw. londyńskiego smogu. W 2000 roku otwarto Tate Modern, London Eye i Millenium Dome.

Transport w Londynie

Podstawą komunikacji miejskiej w Londynie jest wielopoziomowa i silnie rozbudowana sieć metra oraz autobusów. Znajduje się tu także 5 dużych, międzynarodowych lotnisk: Heathrow (największy taki obiekt w Europie), Gatwick, Luton, London City Airport i Stansted. Brzegi Tamizy pokryte są gęstą zabudową portową, zaś w centrum miasta umiejscowionych jest kilkanaście dworców kolejowych.

Metro Centric (flickr)

Atrakcje turystyczne Londynu (zabytki, ciekawe miejsca)

Stolica Wielkiej Brytanii obfituje w atrakcje turystyczne znane historykom oraz laikom. Są nimi m.in.:

• London Eye, czyli przypominające Diabelski Młyn koło, na którym umieszczono oszklone kapsuły umożliwiające turystom oglądanie panoramy miasta z perspektywy ptaka;
• most Westminster Bridge- występujący chyba w każdym filmie rozgrywającym się w stolicy Wielkiej Brytanii;
• Big Ben – znana na całym świecie wieża zegarowa stanowiącą część budynku parlamentu
• Pałac Buckingham, będący największym tego typu obiektem na świecie.

TJ Morris (flickr)

W Londynie znajdują się również cztery obiekty wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Są nimi: Tower of London (przez wieki stanowiące siedzibę władców Anglii, gdzie zobaczyć można kolekcje zbroi i militariów, a także królewski skarbiec z największym diamentem świata, czyli Gwiazdą Afryki), Królewskie Ogrody Botaniczne (Kensington Gardens), obserwatorium astronomiczne w Greenwich oraz obszar składający się z neogotyckiego Pałacu Westminster (ze słynnym Big Benem), Westminster Abbey i Kościoła Św. Małgorzaty.

Man&His Cam (flickr)

Stolicę Wielkiej Brytanii kojarzy się również z ogromną liczbą pięknych oraz zadbanych parków (np. Hyde Park, St. James Park, Green Park, Kew Gardens, Regent’s Park) i Operą Królewską Covent Garden. Ze wzgórz Parliament Hill można zobaczyć całe centrum Londynu, natomiast Chelsea Physic Garden jest jednym z najstarszych ogrodów botanicznych w Wielkiej Brytanii. Jednak najbardziej przyciągającymi turystów miejscami są licznie występujące tu muzea i galerie.

Na wielbicieli paleontologii czeka londyńskie Muzeum Historii Naturalnej. W nim można zobaczyć eksponaty związane z historią Ziemi i człowieka, pozostałości po dinozaurach wraz ze zrekonstruowanym szkieletem diplodoka, a także szczególnie lubiane przez turystów – symulatory wybuchu wulkanu i trzęsienia ziemi. Warto również udać się do National Gallery, gdzie znajduje się największa galeria obrazów na terenie Wielkiej Brytanii. To właśnie w niej wiszą takie malarskie perełki jak „Słoneczniki” van Gogha czy też “Madonna wśród skał” Leonarda da Vinci. W miasteczku Greenwich natomiast można ujrzeć wiktoriański żaglowiec znajdujący się w największym Muzeum Morskim na świecie.

Kolejnym punktem na liście najciekawszych miejsc do zwiedzenia w Londynie musi być koniecznie największe muzeum historii starożytnej w Europie, czyli British Museum. Może się ono poszczycić największą ilością eksponatów z okresu antycznego (m.in. mumie, egipska biżuteria czy też skamieniałości). Jest to także muzeum, które posiada najbardziej okazały zadaszony dziedziniec na świecie.

Dla osób bardziej nastawionych na współczesność wartymi polecenia będą:

• Tate Modern - muzeum sztuki współczesnej, gdzie można spotkać np. spadający na głowy zwiedzających naturalnej wielkości fortepian
• Madame Tussauds – Muzeum Figur Woskowych w Londynie, w którym można spotkać takich celebrytów jak: ukochana przez Brytyjczyków Księżna Diana, Jan Paweł II czy członkowie zespołu The Beatles.

Kiedy już zapoznamy się z licznymi eksponatami londyńskich muzeów, warto wybrać się następnie na jeden ze słynnych londyńskich placów: Picadilly Circus z gigantyczną elektroniczną reklamą lub też Trafalgar Square. Na pierwszym z nich warto zwiedzić dwie najbardziej znane jego dzielnice: China Town oraz Soho. Na placu Trafalgar Square, który uznawany jest za centrum Londynu znajdują się pomniki: Jerzego IV, Jakuba II, a także mająca aż pięćdziesiąt sześć metrów kolumna Nelsona.

Harrods to najsłynniejszy ekskluzywny sklep w mieście, obok którego nie można przejść obojętnie. W tym siedmiopiętrowym domu handlowym robi bowiem zakupy sama królowa Wielkiej Brytanii. Natomiast przy Oxford Street znajdują się sklepy popularnych na całym świecie angielskich marek: H&M, TopShop, Primark, Mango.

Puby i dyskoteki w Londynie

Wbrew flegmatycznemu charakterowi wielu Brytyjczyków Londyn prowadzi bardzo bogate życie nocne i mimo powszechnym opiniom, że angielskie piwo jest jednym z najgorszych na świecie, Londyńczycy uwielbiają spędzać swój wolny czas nad kuflem ze złocistym trunkiem. Londyn może pochwalić się szerokim wachlarzem pubów i klubów, w których można m.in. posłuchać irlandzkich zespołów bądź obejrzeć mecz angielskiej drużyny. Nocne życie Londynu kwitnie przede wszystkim w Soho, gdzie znajduje się najwięcej takich lokali. Do najsłynniejszych londyńskich dyskotek należą Club Colosseum, Ministy of Sound i The Clinic.

express000 (flickr)

Wyspa Man to idealne miejsce na urlop dla wszystkich pasjonatów niecodziennych dzieł sztuki oraz amatorów spokoju i ciszy na łonie natury. To właśnie tu znajdziemy wyjątkowe piękno połączenia zwykłej codzienności z dawną, celtycką atmosferą. Uważa się ją za najspokojniejszą wyspę Wielkiej Brytanii. Ponadto postęp nie ingeruje w tutejsze zwyczaje i tradycję. Jest to idealne miejsce na wypoczynek i ucieczkę przez głośną wszechogarniającą nas na co dzień cywilizacją.

Wyspa Man (ang. Isle of Man) leży w archipelagu Wysp Brytyjskich, pomiędzy Wielką Brytanią a Irlandią, na Morzu Irlandzkim. Jej powierzchnia wynosi około 580 km2, zaś liczba mieszkańców- 82 000 osób. Większość całej populacji żyjącej na tej wyspie mieszka w jej stolicy – mieście Douglas.

James Qualtrough (flickr)

Wyspa Man posiada specyficzny status polityczny, jest ona bowiem Brytyjskim Królewskim Terytorium Zależnym. Jednak formalnie nie stanowi części Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej czy też Unii Europejskiej. Posiada ona własny Parlament – Tynwald, który ustanawia prawa dotyczące wszystkich spraw krajowych. Królowa Elżbieta II posiada tytuł Władczyni Man (Lord of Man). To właśnie ona jest odpowiedzialna za zarządzanie wyspą.

Językiem urzędowym jest język angielski. Stosuje się go powszechnie, choć nieliczni używają również języka celtyckiego.

Walutą Wyspy Man są funty Manx, będące równe funtom brytyjskim. W obiegu są tam także banknoty i monety wyrabiane na potrzeby wyspy. Można je bez problemów wymienić na walutę Wielkiej Brytanii.

Sir Garlichad (flickr)

Wyspę Man obsługuje lotnisko Ronaldsway, które znajduje się 8 km od Douglas. Niestety wyspa nie posiada bezpośrednich połączeń międzynarodowych. Z większych brytyjskich miast można tam dotrzeć także i promem.

Po wyspie podróżować można pociągiem albo wynajętym samochodem. Kolej jest tylko sezonowa i wykorzystuje się ją głównie dla celów turystycznych.

Wyspa Man znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego morskiego, na który duży wpływ ma ciepły Prąd Zatokowy. Tamtejszy klimat charakteryzuje się dużą wilgotnością oraz zachmurzeniem.

Aby przebywać na Wyspie Man wymagany jest jedynie paszport lub dowód osobisty. Okres pobytu bezwizowego trwa do 180 dni.

Opieka zdrowotna na Wyspie Man jest płatna, zaleca się więc wykupienie ubezpieczenia medycznego.

Według krążących po wyspie Man legend wyspa ta powstała podczas boju irlandzkiego herosa Finna MacCole’a z nieznanym wojownikiem z Anglii. W czasie tej walki spora część Irlandii miała zostać oderwana i rzucona na środek Morza Irlandzkiego. Od początku zamieszkiwało na tym terenie wiele ludów. W V w. p.n.e. przybyli na tę wyspę Celtowie. Ich język i kultura przetrwały ponad 2000 lat. Wiek IX był momentem przejęcia władzy nad wyspą Man przez norweskich wikingów. W roku 1266 wyspa stała się częścią Szkocji. Przez cały ten czas królowie Anglii rościli sobie jednak prawo do posiadania jej. Ostatecznie objęli oni protektorat nad wyspą w 1333 roku. W 1828 roku uregulowano status wyspy Man, która stała się wówczas terytorium podległym Koronie Brytyjskiej. W II połowie XIX wieku język angielski niemal całkowicie wyparł dotychczasowo powszechnie używany język- celtycki język mański (Manx language).

Sir Garlichad (flickr)

Najpopularniejszą legendą na temat wyspy Man jest ta dotycząca kotów rasy Manx. W XVI wieku w pobliżu Irlandii zatonął galeon, na pokładzie którego znajdowały się bezogoniaste koty. Mieszkańcy wyspy przygarnęli te zwierzęta i od tej pory żyjące na wyspie koty nie posiadają ogonów. W rzeczywistości rasa tych kotów powstała poprzez spontaniczną mutację genów kilkaset lat temu. Do rozprzestrzenienia się tej cechy wśród wszystkich kotów na wyspie Man przyczyniła się wielowiekowa izolacja. Obecnie wyspę odwiedzają wielbiciele tej rasy kotów, charakteryzujących się najbardziej psim charakterem spośród wszystkich kotów oraz łagodnym i przyjaznym temperamentem.

Na wyspie Man można ujrzeć przepiękne górskie i morskie krajobrazy idealnie nadające się do pieszych bądź rowerowych wycieczek. Można tu odprężać się zwiedzając liczne rezerwaty przyrody lub też świetnie bawić się podczas spływów kajakowych. W celu obserwacji ptaków poleca się miejscowość The Ayres, zaś do podziwiania storczyków – mokradła Ballaugh Curraghs.

Na wyspie jest także wiele muzeów, w których można odnaleźć kuszące każdego wielbiciela kultury, historii oraz sztuki dziedzictwo kultury Manx. Największym zainteresowaniem cieszy się muzeum Manx (Manx Museum), a także Narodowa Galeria Sztuki (National Art Gallery) w Douglas. W tej ostatniej znajdują się artefakty i wystawa sztuki poświęcona artystom kultury mańskiej. Dla pasjonatów kultury ludowej prawdziwą gratką jest Cregneash Village Folk Museum, niedaleko portu St Mary Life, w którym można zobaczyć prawdziwą XIX-wieczną wioskę mańską. Natomiast dla osób lubiących średniowieczne zamki poleca się Castle Rushen w Castletown. Uważany jest on za najlepiej zachowany średniowieczny zamek w XII wieku.

Miejscowościami, które warto także zwiedzić na wyspie Man są:

• Douglas – stolica wyspy, idealna na zakupy czy dobrą zabawę;
• Ramsey – drugie największe miasto na wyspie, znane głównie z portu, Mooragh Parku i Elektrycznej Kolei Manx (Manx Electric Railway);
• Laxey – wioska z przepiękną doliną górską, a także ogrodami, portem i plażą;
• Silverdale Glen- miejsce idealne dla fanów żeglugi i karuzeli wodnej.

Białka Tatrzańska to malownicza góralska wieś, umiejscowiona w niezwykle atrakcyjnym środowisku geograficznym – nieopodal Tatr Polskich i Słowackich. Znajduje się ona w województwie małopolskim, 15 km od Nowego Targu i 20 km od Zakopanego. Od dawna znana jest jako miejsce letnich i zimowych wakacji. Białka Tatrzańska oferuje wyśmienite warunki spędzenia wypoczynku na Podhalu.

Historia Białki Tatrzańskiej rozpoczęła się w latach 1616 – 1618. Parę lat później osadę przejął starosta Mikołaj Komorowski. Wybudował w niej swój dwór i założył tartaki, młyny, folusze i hutę żelaza. Niestety po niedługim czasie miejscowi górale wystąpili zbrojnie przeciwko staroście, paląc jego hutę i dwór. Następnie sołtysem Białki został Wojciech Nowobilski. Kolejne losy tej miejscowości przyniosły zabór austriacki i I rozbiór Polski. W tym czasie Nowobilscy wciąż byli właścicielami Białki. Posiadali oni ziemie aż do lasów Morskiego Oka. Ród Nowobilskich sprzedał swoje włości dopiero w 1964 roku.

Rrrodrigo (flickr)

Na przełomie XIX i XX wieku na terenie Białki Tatrzańskiej nastąpiło ożywienie gospodarcze. Stało się tak za sprawą wsparcia finansowego ze strony byłych mieszkańców wsi, którzy wyemigrowali do USA. Wybudowano wówczas wiele domów mieszkalnych i obiektów gospodarczych oraz zakupiono grunty. Powstały wtedy: młyny wodne, folusz, tartak, browar, kościół. Po zakończeniu II wojny światowej mieszkańcom Białki było bardzo ciężko. Wzrost zamożności nastąpił dopiero po wyemigrowaniu do Stanów Zjednoczonych (do dziś wiele domów stoi pustych) oraz po rozwoju na tym terenie turystyki. Dziś Białka Tatrzańska stanowi jedną z najatrakcyjniejszych pod względem infrastruktury turystycznej miejscowość podgórską.

Najwyżej położonym punktem Białki Tatrzańskiej jest Kaniówka (725 m n. p. m.). Ta urokliwa miejscowość rozciąga się wzdłuż doliny rzecznej otwartej na południe ku Tatrom Bielskim. Białka Tatrzańska leży między Wierchami (Koszarków, Wysoki, Jankulakowski, Kustwański i Kotelnica) wznoszącymi się powyżej 900 m n. p. m. To właśnie pośród nich wije się Wierchowa Droga zwana też Drogą Królewską. Związana jest z nią historia. Jak głosi legenda białczańscy górale przeprowadzili tędy króla Jana Kazimierza, który uciekał przed Szwedami na Węgry. Nad Białką Tatrzańską góruje na wschodzie osypujące się urwisko Litwinowej Grapy (Litwinki). Zbudowane jest ono z piaskowców i łupków fliszowych.

Ania i Artur Nowaccy (flickr)

Zimą mamy możliwość zaprezentowania swoich umiejętności narciarskich na dośnieżanych i oświetlanych po zmroku stokach. Natomiast latem możemy pospacerować lub też udać się na wycieczkę rowerową pośród tutejszych zachwycających widoków na Tatry, Gorce i Pieniny. Białka Tatrzańska leży nieopodal Zakopanego, ciekawych miejscowości na Słowacji czy tatrzańskich górskich szlaków turystycznych.

Kolejną atrakcją jest wypływająca z Tatr Wysokich rzeka Białka. Stanowi ona dużą wartość środowiska przyrodniczego tej wsi. Nad tą rzeką położony jest rezerwat krajobrazowy- między wapiennymi skałkami: Obłazową (670 m n. p. m.) oraz Kramnicą (688 m n. p. m.) . W niezwykle czystych wodach Białki żyje wiele gatunków ryb (np. pstrągi i lipienie). Białczańskie lasy i bory obfitują w wiele gatunków grzybów. Można w nich spotkać także sarny, lisy, wilki, dziki czy myszołowy.

W Białce Tatrzańskiej panuje klimat górski, lecz jest on łagodniejszy niż w pobliskich Tatrach. Ciśnienie atmosferyczne jest tu niskie, zaś rozrzedzone powietrze powoduje, iż promieniowanie słoneczne staje się intensywniejsze. Lato przynosi wysokie temperatury, zaś zima – obfite opady śniegu oraz niskie temperatury (do –30 stopni C). Jesień jest tu zazwyczaj sucha, dlatego też sprzyja rekreacji i wypoczynkowi. Dzięki urozmaiconej rzeźbie terenu, a także mocnemu rozcięciu górskich zboczy na białczańskim obszarze istnieją miejsca, gdzie bardzo długo zalega śnieg.

Białka Tatrzańska została wyróżniona tytułem „Superodkrycie” w plebiscycie “Wielkie Odkrywanie Małopolski” (rok 2001 i 2009) oraz zajęła II miejsce w rankingu najlepszych polskich ośrodków narciarskich, który opracował portal internetowy Onet.pl.

Można do niej dojechać samochodem, pociągiem lub autobusem (z Nowego Targu lub Zakopanego).

Turcja urzeka na wiele sposobów. Przede wszystkim pięknymi widokami i orientalnymi zapachami. Czysta uczta dla naszych zmysłów. Państwo, które leży po części w Azji a po części Europie, przyciąga swoimi urokami coraz więcej odwiedzających. Kiedy po raz pierwszy zdecydowałem się wybrać w to miejsce, byłem pełen obaw. Nie wiedziałem czego się spodziewać. O Turcji wiedziałem tyle, ile przeczytałem w książkach, przewodnikach oraz, ile powiedzieli mi w biurze turystycznym. Kiedy poznaję nowe miejsce, wiem, że w celu bliższego poznania kultury i ludzi ją tworzących, czasem warto zboczyć z tras wytyczonych ściśle przez przewodniki turystyczne.

Turcja, podobnie zresztą jak Polska, jest krajem o bardzo bogatej przeszłości historycznej. Na pewno każdy z nas słyszał o dokonanej w 1916r. rzezi na Ormianach. Zbrodnię tę wiele krajów uznało za czyn ludobójstwa. Z prochów Imperium Osmańskiego, kilka lat po I wojnie światowej, powstała republika Turcji. Pierwszym prezydentem został Mustafa Kemal, za sprawą którego dokonała się europeizacja państwa tureckiego. Zmiany odcisnęły piętno głównie na prawie cywilnym i handlowym, kodeksie karnym, edukacji. Od kilkudziesięciu lat Turcja stara się o członkostwo w Unii Europejskiej.

Sergey Melkonov (flickr)

Turcja ma do zaoferowania naprawdę wiele wspaniałych zabytków i miejsc wartych uwagi. Zacząłbym od oczywistości, jaką jest Stambuł. Jedno z największych miast świata, liczy 11 020 000 mieszkańców. Położone na dwóch kontynentach, połączone mostami, obfitujące w przepych. Przyjemny gwar na ulicach, synestezja dźwięków, zapachów, widoków i rzecz jasna, nieuniknionych w tym tłoku, dotyków. Kiedyś Bizancjum, potem Konstantynopol, ostatecznie Stambuł (tur. Istanbul) może pochwalić się Kościołem Bożej Mądrości, czyli Hagia Sophią. Monumentalna budowla jest fenomenalnym przykładem architektury bizantyjskiej. Przypuszczam, że nawet ludzie niezbyt zainteresowani historią sztuki i architekturą, będą zachwyceni tym obiektem. Ogrom budynku wprawia nas we wspaniałe uczucie wzniosłości. Charakterystyczna kopuła o średnicy 32,6m naprawdę robi wrażenie!

Będąc w Stambule, koniecznie trzeba zwiedzić pałac sułtański Topkapi z haremem i skarbcem, Błękitny Meczet, kościół na Chorze, w którym znajdziemy bizantyjskie mozaiki. Innym, przepełnionym magią miejscem jest z pewnością Zatopiony Pałac. Znajduje się dosłownie naprzeciwko Hagia Sophia, przy końcu Cesarskiej Drogi. Cysterna Bazyliki znajduje się na starożytnym półwyspie, niegdyś miejscu Konstantynopola. To wyjątkowa, podziemna komnata o pojemności 80 000 m sześciennych, którą zbudował Justynian Wielki. Początkowo pełniła rolę zbiornika, służącego kompleksowi pałacowemu, następnie zmieniła się w zwyczajne śmietnisko. W 1987r. postanowiono zbiornik oczyścić i odrestaurować. Całość podtrzymuje 336 kolumn. W północno – zachodnim narożniku znajdują się kolumny zwieńczone głową Meduzy, którym z całą pewnością warto poświęcić trochę uwagi.

Sergey Melkonov (flickr)

Innym miastem, pełnym starożytnych tajemnic, jest Pergamon. Skojarzenie z pergaminem jest jak najbardziej trafne, ponieważ po odcięciu przez Egipcjan dostaw papirusu, biblioteka znajdująca się w mieście była zmuszona stworzyć jakiś zamiennik, którym był właśnie pergamin. W Berlinie znajduje się muzeum Pergamońskie, gdzie znajdziemy cenniejsze elementy (np. słynny ołtarz), jednak w samym Pergamonie obejrzymy kolumny świątyni Trajana, teatr, gimnazjon i inne zabytki charakterystyczne dla miasta hellenistycznego.

Zaraz po Pergamonie, postawiłbym na zwiedzenie Troi. W końcu to niebywale spektakularne historycznie miejsce. Przy wejściu znajduje się replika słynnego konia trojańskiego, do którego zresztą, aby jeszcze bardziej poczuć magię miejsca, możemy wejść. Podobno można natknąć się na uczucie obecności ducha Achillesa, w co, osobiście, jako sceptyk, nie pokładałbym większych nadziei.

Podróżnym zainteresowanym tak historią jak i filozofią, poleciłbym zahaczenie o Efez i Milet. Ostatnim miejscem, które na pewno stanie się niezapomnianym przeżyciem ze względu na swój bajkowo – księżycowy krajobraz jest Kapadocja. Kraina znajduje się w środkowej części Anatolii. Uwierzcie mi, nie ma na świecie drugiego tak niezwykłego zakątka! Wulkany i erozje są odpowiedzialne za powstanie grzybów skalnych i form tufowych. W skałach znajdują się wykute domostwa i kościoły, ozdobione freskami bizantyjskimi. Kiedyś mieszkańcy drążyli nawet podziemne miasta, w których chronili się przez najeźdźcami. Kapadocja jest atrakcyjnym miejscem dla turystów. Ceny pamiątek są niższe w porównaniu z cenami panującymi na wybrzeżu. Chociaż nie jestem miłośnikiem bibelotów, pozwoliłem sobie na zakup naczynia ze słynnej, czerwonej glinki. Bliższy kontakt z mieszkańcami zafunduje frajdę płynącą z noclegu w jednym z „jaskiniowych” domów.

Wakacje w Turcji będą na pewno pełne wrażeń i niespodzianek. Na brak miejsc do zwiedzania nie możemy narzekać. Wyprawy w te wszystkie, wyjątkowe zakątki umilą nam charakterystyczni Turcy, ich styl bycia, ubiory i co dla mnie również bardzo ważne, fantastyczne przysmaki kulinarne!

Prowansja

Prowansalskie joie de vivre

Historia Prowansji

Prowansja, jedna z najpiękniejszych krain historycznych, leży w południowo – wschodniej części Francji. Ten malowniczy teren znajduje swoje korzenie w starożytności, gdzie zamieszkiwany był przez Liguryjczyków, później Celtów, Greków, Fenicjan i w końcu – przez Rzymian. To właśnie Rzymianie, nadając tej krainie statut prowincji, nazwali ją Provincia Nostra – „Nasza Prowincja”.

Częste również były najazdy Wizygotów, Franków i Arabów, którzy pustoszyli ziemię, a także piraci, którzy grasowali na wybrzeżu.

Będąc wcześniej pod panowaniem Rzymian, dopiero od 1246 roku stała się lennem państwa francuskiego, będącego we władaniu dynastii Andegawenów. Rządy Ludwika XI spowodowały rozkwit gospodarczy i terytorialny Francji, a sama Prowansja wraz z Andegawenią, Flandrią oraz księstwem i hrabstwem Burgundii, zostały przyłączone do Francji.

Klimat i geografia Prowansji

Z uwagi na bliskie położenie Prowansji względem Morza Śródziemnego, klimat jest łagodny, z łagodną i krótką zimą, i suchym i gorącym latem. Wraz ze wzrostem wysokości terenu klimat zimą staje się surowszy.

Prowansja znana jest ze swoich pól lawendy, których zapach unosi się zewsząd, krajobrazów zapierających dech w piersiach, turystyki morskiej, alpinizmu czy z parków krajobrazowych. Warto również wspomnieć o pozostałościach po imperium rzymskim, takich jak teatr rzymski i Łuk Triumfalny w Awinion, rzymski teatr i amfiteatr wraz z nekropolią Les Alyscamps w Arles.

Atrakcje turystyczne Prowansji

Jadąc do Prowansji warto wybrać się tam na dłuższy czas, ponieważ jest wiele miast, które warto odwiedzić.

Jednym z nich jest z pewnością teren leżący wzdłuż brzegów Morza Śródziemnego zwany Lazurowym Wybrzeżem, ze stolicą w Nicei. Lazurowe Wybrzeże rozsławione było przez wiele znanych osobistości, od pisarzy po polityków. Zakochał się w nim chociażby Van Gogh, Cezanne czy Picasso.

Sama Nicea, jako stolica Riwiery, posiada piękne stare miasto z licznymi uliczkami, Park Zamkowy, liczne muzea oraz plażę, gdzie zamiast piasku występuje żwir.

Kolejnym znanym miastem jest Cannes, miejsce wielu festiwali filmowych i imprez kulturalnych. Posiada piękną zatokę oraz bulwar otoczony palmami. Życie nocne również kwitnie dzięki kasynu Palm Beach, w którym znajduje się klub nocny czy Casino Croisette.

Saint Tropez, z widokiem na jachty, uraczy podróżnych dobrym jedzeniem, targiem kwiatowym czy 5 km plażą leżącą 4 km od miasta.

Prowansja jest bardzo dobrze przygotowana na turystów. Posiada liczną bazę noclegową, informacje turystyczne praktycznie w każdej wiosce, i zaplecze gastronomiczne. Odwiedzają ją co roku miliony turystów z Europy, Afryki i USA.

Jest to jedno z największych miast Afryki oraz Bliskiego Wschodu (trzynaste pod względem wielkości na świecie). Kair posiada powyżej 16 milionów mieszkańców. Reprezentuje on faraonistyczną historię swego kraju i stanowi wspaniałą średniowieczną islamską miejscowość. A czym konkretnie może się pochwalić?

Kair – pierwsze wrażenia

Już po przylocie do Kairu można oniemieć przyglądając się kontrastowi za oknem. Po jednej stronie widzi się bezkresną suchą pustynię, po drugiej: zapracowane miasto, przypominające współczesną oazę. Po wyjściu z samolotu smród spalin zwala człowieka z nóg, tak samo jak fascynujące piękno tego miasta.

Tutejsze ulice i bazary niesamowicie tętnią życiem. Wspaniałe starożytne zabytki Egiptu zachwycają podróżnych z całego świata, lecz Kair to nie tylko zetknięcie się z przeszłością. To również korzystanie z wielu współczesnych wygód. Odrapane domy starej dzielnicy muzułmańskiej kłócą się z luksusowymi rezydencjami i dudniącymi nocnymi klubami nad brzegami leniwie płynącego Nilu. Znajduje się tu także ponad tysiąc placów oraz prawie trzy tysiące meczetów, a drapacze chmur odbijają w szybach promienie bezlitośnie palącego słońca. W Kairze mieści się też najstarszy na świecie, ponadtysiącletni uniwersytet: al Azhar.

Spacer po Kairze – co warto zjeść?

Wiele przyjemności może dać sam spacer po śródmieściu, a także w starszych częściach miasta, znajdujących się wewnątrz murów. Można tam spotkać rzemieślników oraz prawdziwych Kairczyków, skorych do rozmowy z przyjezdnymi.

Jeśli zgłodnieje się w czasie tej przechadzki, można skosztować tutejszych potraw. Godna polecenia jest najpopularniejsza z nich, czyli Koshray. Jest to smakowite danie przyrządzone z ryżu, makaronu spaghetti, groszków pisklęcych, czarnej soczewicy, pikantnego sosu pomidorowego chili oraz sosu czosnkowego. A to wszystko pokryte jest smażonymi cebulami. Po prostu niebo w gębie!

Co warto zobaczyć w Kairze?

Jak już się wzmocni pysznym Korshay, to nie wolno przegapić piramid oraz koniecznie trzeba odwiedzić Sfinksa. Należy wystrzegać się zbyt nachalnych w swojej uprzejmości egipskich policjantów oraz poganiaczy wielbłądów. Albowiem lubią oni naciągać turystów na kilka egipskich funtów.

Jeśli chce się mieć pamiątkę w postaci zdjęcia, lepiej jest poprosić o jego wykonanie innego turysty.

Zanim trafi się do piramid warto odwiedzić tamtejsze muzeum, w ten sposób można bardziej docenić kulturę starożytnego Egiptu. Należy także pamiętać o tym, że piramidy na czas mszy zamyka się na godzinę (12:00-13:00). Zdarza się to tylko w piątki.

Następnym przystankiem, w szczególności dla rodzin z małymi dziećmi, powinno być akwarium (a w nim ponad 200 różnych gatunków ryb) lub ZOO (z gatunkami zwierząt niewystępującymi nigdzie indziej).

Jeżeli kogoś zastanawia czy będzie tam mógł kupić papierosy, to można je nabyć na każdym rogu. Problem może być jedynie z dostaniem konkretnej marki. Dla odmiany można również wypalić fajkę wodną (sziszę) z owocową melasą w miejscu tytoniu. Kair obala także mit o niedostępności alkoholu w krajach arabskich. Większość sklepów z napojami alkoholowymi położona jest w śródmieściu, lecz nie prowadzą ich wyznawcy islamu.

W Kairze uderza wszechogarniający i nieustający hałas. Z różnych stron dobiegają nawoływania sprzedawców, którzy np. serwują na ulicy szawarmę bądź falafel. Są one często otwarte do białego rana.

Do podróżowania i przemieszczania się po Kairze może służyć samochód, metro lub osiołek.

Nad starym Kairem muzułmańskim góruje meczet. W jego sercu znajduje się bazar (po arabsku suk) Khan al Khalili, który jest jednym z największych na świecie. Pośród wąziutkich uliczek i pasaży handlowych ulokowały się różnego rodzaju sklepiki. W nich można dostać niemal wszystko, od maleńkiej filiżanki piekielnie mocnej i słodkiej kawy (kahva ziyada) po ręcznie wykonane dywany. Unoszące się w powietrzu orientalne zapachy kusza do zakupu smażonych na grillach kebabów, olejków i kadzideł, arabskich przypraw i ziół. Jeśli zatrzyma się na chwilę przed jakimś kramem, to sprzedawca od razu wciąga oszołomionego turystę do środka. Można wówczas liczyć na wypicie kilku filiżanek herbaty i mnóstwa pytań. W międzyczasie kupiec objucza takiego delikwenta paroma poduszkami czy figurkami wielbłąda.

Jak się zgłodnieje podczas tych słownych utarczek, można posilić się słodką i pyszną baklawą.

Wracając na rozszalałe ulice, łapie się taksówkę do Bab al Ouazir, dzielnicy z al Qalaa, czyli Cytadelą (jedną z głównych atrakcji miasta). Cenę ustala się na początku, zaczynając od połowy proponowanej przez taksówkarza sumy. Na północ od Cytadeli warto wstąpić do Miasta Umarłych (dwa wiekowe cmentarze). W tej części Kairu należy pamiętać o odpowiednim zachowaniu się. Nie wolno tu bowiem ani pić alkoholu, ani publicznie okazywać sobie czułości. Natomiast kobiety muszą założyć długą spódnicę i nakrycie głowy. W następnej kolejności trzeba odwiedzić imponujący meczet Hasana z XIV wieku oraz synagogę Ben Ezra z XII wieku.

Nie ma zatem co tracić czasu i już dziś zaplanować swoją podróż do urzekającego Kairu.

Sukces Coke Live Music Festival doprowadził do wydłużenia imprezy z jednego do trzech dni. Prestiż tego wydarzenia podniosła również nominacja do ważnej nagrody UK Festival Awards 2009. Krakowski event znalazł się w gronie najlepszych europejskich festiwali, organizowanych poza Wielką Brytanią – Best Overseas Festival. Dzięki takiej promocji, do stolicy Małopolski przyjeżdżają również amatorzy muzyki spoza kraju.

Pierwszy Coke Live Music Festival miał miejsce 9 września 2006 roku. Koncerty grano na bocznym boisku Wisły Kraków. Wówczas na scenie pojawił się Jay-Z, Shaggy, Tatiana Okupnik, Reni Jusis i Vavamuffin. W ubiegłym roku uczestnicy festiwalu bawili się 20 i 21 sierpnia na terenie przy Muzeum Lotnictwa. Przybyła ich rekordowa ilość – ponad 45 tys. Wśród gwiazd Coke Live Music Festival 2010 znaleźli się Muse, The Chemical Brothers, 30 Seconds to Mars oraz DonGURALesko, Sokół i Mosqitoo.

Tegoroczny festiwal rozpocznie się 19 sierpnia. Na dwóch scenach spodziewać się można artystów światowego formatu. Swój przyjazd zapowiedzieli już Kanye West, The Kooks, Editors. Dwudniowy karnet kosztuje 200 złotych. Jednorazowa wejściówka to wydatek 125 zł. Istnieje możliwość wykupienia pola namiotowego w cenie 25 zł.